Wywiad z laureatem Olimpiady Biologicznej

Dzisiaj rozmawiamy z Danielem Pyszem, finalistą 50 Olimpiady Biologicznej. 

Indeks w Kieszeni: Cześć! Dzięki, że zgodziłeś się na wywiad. Może zaczniemy od tego, jak u Ciebie zaczęła się przygoda z olimpiadą? Dlaczego właśnie ta dziedzina?

Daniel Pysz: Cześć! Moja przygoda z olimpiadą to tak naprawdę kontynuacja pasji z poprzedniej szkoły. Osiągając sukces w konkursie kuratoryjnym w gimnazjum miałem dobre podstawy by od początku nauki w liceum poszerzać swoją wiedzę. Bardzo duży wkład w wybór olimpiady biologicznej miała też moja nauczycielka, która pokazała mi magię biologii

IwK: A Ciebie co najbardziej interesuje w biologii?

DD: Przede wszystkim biologia molekularna i ewolucja. Są to świetne dziedziny, których połączenie daje naprawdę interesującą mieszankę. Zainteresowanie nimi sprawiło, że przekonałem się do pracy bioinformatycznej, którą pisałem na olimpiadę.

IwK: Czy od początku miałeś konkretne plany odnośnie studiów? Wiedziałeś, na jaką uczelnię chcesz się wybrać?

DD: Nie. Plany się ciągle zmieniały i tak naprawdę ostatecznie zadecydowała pasja. W wyborze studiów kierowałem się kadrą uniwersytecką i wybrałem uczelnie, która najlepiej jest w stanie rozwinąć moje pasje – posiada najwięcej specjalistów z ulubionych dziedzin

IwK: A jak wyglądały twoje przygotowania do olimpiady?

DD: Przygotowania do olimpiady trwały tak naprawdę od początku gimnazjum. Z każdym rokiem umiałem coraz więcej i uważam, że to ta ciągłość i systematyka pracy pozwoliła mi odnieść w niej sukces. Do startu intensywnie zacząłem przygotowania w lutym w pierwszej klasie, dzięki czemu do pierwszego etapu przerobiłem dokładnie cały materiał. Potem kolejne powtórki były już tylko utrwalaniem zdobytej wiedzy.

Sukces na olimpiadzie to efekt systematyczności

Na naszych kursach omawiamy wszystkie kluczowe zagadnienia, które wchodzą w skład wymagań.

Zobacz program przygotowań

IwK: Co uważasz, że zadecydowało o tym, że odniosłeś sukces?

DD: Systematyczność i wytrwałość. Olimpijczycy to osoby, które jadą na wakacje z książką do nauki. Nie robią to jednak z przymusu tylko z pasji. Olimpiada wymaga tyle pracy, że podejście do niej z przypadku i bez większych przygotowań dostarczy tylko niepotrzebnego stresu. Przede wszystkim praca badawcza, która jest wymagana do napisania na etap okręgowy, wymaga tyle czasu i wysiłku, że nie warto go marnować, jeśli nie celujemy w etap centralny.

IwK: Jakie błędy najczęściej popełniają osoby uczące się do olimpiady bez wsparcia ze strony starszych kolegów i koleżanek?

DD: Uczą się wszystkiego z wszystkich książek. W taki sposób często mają opanowane zaawansowane działy biologii bez znajomości tych najważniejszych podstaw. Poświęcanie zbyt małej ilości czasu na dane tematy i skakanie po różnych rozdziałach, także działa na naszą niekorzyść. 

IwK: Powiedz szczerze: trudno przygotować się do olimpiady biologicznej?

DD: To zależy. Bez podstaw wyniesionych z poprzedniej szkoły uczenie się naprawdę od początku sprawia duże trudności. Jednak, gdy podejdziemy do tego rozsądnie i systematycznie powinniśmy się wyrobić z wszystkim. Najważniejsze, żeby zdawać sobie sprawę, że olimpiady są dla ludzi. Każdy w niej może wystartować, a test robiony jest pod podstawę programową, a nie jakieś wyimaginowane zagadnienia. 

IwK: Czy wiedza zdobyta na olimpiadzie przydaje Ci się podczas studiów, przyszłej pracy zarobkowej?

DD: Oczywiście. Olimpiada Biologiczna ogromnie rozwija umiejętności miękkie. Kto z licealistów idących na studia ma tak duże doświadczenie w obronie pracy naukowej jak uczestnicy finału z biologii? Te doświadczenie przydaje się przez cały tok studiów. Oprócz tego świetną umiejętnością, jaką wykazują się olimpijczycy jest obeznanie w laboratorium. Od pierwszych zajęć da się zauważyć, kto trzymał już w rękach pipetę automatyczną

IwK: No dobrze, a co poza nauką? Jakie masz zainteresowania poza biologią?

DD: Turystyka górska i piłka nożna. W wolnych chwilach podbijam kolejne szczyty Beskidów i Tatr, a w dłuższe przerwy wyjeżdżam także w Alpy. Poza tym jestem aktywnym sędzią piłkarskim. 

IwK: Co Twoim zdaniem zyskują podopieczni inicjatywy Indeksu w Kieszeni ucząc się wspólnie z laureatami?

DD: Przede wszystkim mogą czerpać ich doświadczenia. Każdy z laureatów przerobił zadania z olimpiady wiele razy, dzięki czemu znają ich metodykę oraz najlepszy sposób na wykonanie. Często okażą się także niezawodni w pomocy przy pisaniu pracy badawczej. Jest to szczególnie pomocne, gdy w szkole kadra nauczycielska nie jest zbyt doświadczona w ich pisaniu. 

🏆 Metodyka zadań od laureatów

Na naszych kursach omawiamy wszystkie kluczowe zagadnienia, które wchodzą w skład wymagań.

Sprawdź jak to działa

IwK: Wiele osób obawia się, że ciężko będzie im nauczyć się do Olimpiady Biologicznej korzystając z e-learningu. Dlaczego Twoim zdaniem jest to możliwe?

DD: Ponieważ jestem tego żywym przykładem. Sam korzystałem z kursu e-learningowego i bardzo go polecam. Dzięki niemu masz stały kontakt z prowadzącymi co jest nawet lepsze niż kurs stacjonarny, gdzie widzisz ich kilka razy na tydzień. Z mojego doświadczenia wiem też, że prowadzący chętnie rozpisują się obszernie na dane zagadnienie. Masz dzięki temu znakomitą odpowiedź na pytanie w wersji elektronicznej, do której jesteś w stanie zawsze wrócić

IwK: Nie ukrywajmy, nauka do olimpiady to sporo wyrzeczeń i ciężkiej pracy. Co takiego w kursie Indeksu w Kieszeni do Olimpiady Biologicznej sprawia, że nauka staje się łączeniem przyjemnego z pożytecznym?

DD: Brak straty czasu, który poświęca się na dojazd. Kursanci posiadają te same materiały co podczas warsztatów stacjonarnych, a mogą się z nich uczyć gdzie chcą i kiedy chcą. Sam często powtarzałem materiały do olimpiady dojeżdżając do szkoły pociągiem, dzięki czemu nie marnowałem czasu. 

IwK: Dzięki za wywiad! Powodzenia na studiach i w kształceniu kolejnych roczników olimpijczyków!

Grupa odnośnie Przygotowań do Olimpiady Biologicznej

Chcesz być ze wszystkim na bieżąco? Dołącz do grupy na Facebooku!