Olimpiada Informatyczna Juniorów – wywiad z Dominikiem Wawszczakiem

Dzisiejszym gościem jest Dominik Wawszczak, który prowadzi przygotowania do Olimpiady Informatycznej Juniorów. Największymi jego sukcesami związanymi z OIJ są tytuły laureata III stopnia XI Olimpiady Informatycznej Juniorów, brązowego medalisty EJOI 2017 zwycięzcy XII Olimpiady Informatycznej Juniorów, finalisty z wyróżnieniem XXVI Olimpiady Informatycznej, finalisty XXVII Olimpiady Informatycznej, laureata III stopnia XXVIII Olimpiady Informatycznej.

IWK: Cześć, witajcie w kolejnym filmie z cyklu wywiadu z Indeksem w Kieszeni. Moim dzisiejszym gościem jest Dominik.

Dominik Wawszczak: Cześć, witaj.

Indeks w Kieszeni: Cześć Dominik. Prowadzisz zajęcia przygotowujące do Olimpiady Informatycznej Juniorów. Zanim jednak przejdziemy do tego, jestem pewien, że nasi widzowie chętnie usłyszą kilka słów o Tobie. Opowiedz nam na przykład, gdzie obecnie studiujesz.

D. W.: Obecnie studiuję informatykę na Uniwersytecie Warszawskim, jestem na drugim roku. Zaczynałem studiując jednocześnie z matematyką, ale zrezygnowałem przed pierwszym semestrem, bo było to dla mnie zbyt trudne.

IWK: Jasne, każdy musi znaleźć coś dla siebie. Dwa kierunki jednocześnie mogłyby być faktycznie wymagające. Powiedz, skąd wzięło się w ogóle Twoje zainteresowanie przedmiotem?

D. W.: Trafiłem do gimnazjum Staszica przy liceum Staszica, która jest dosyć znane właśnie jako taka Olimpijska Kuźnia. Często ją ludzie nazywają tak tę szkołę. Będąc w gimnazjum obok tak dobrego liceum, jakby miałem dostęp do różnych kółek i innych warsztatów, które były organizowane w liceum. Przez to po prostu wziąłem moje zainteresowania i zacząłem w gimnazjum właśnie startować. Chodząc na kółka, biorąc udział w warsztatach i po prostu trenując.

IWK: No jasne, czyli doświadczenie z Olimpiadą masz zarówno jako prowadzący teraz, jak i jako uczestnik z tego, co rozumiem.

D. W.: Nawet mi się udało wygrać Olimpiadę wcześniej w gimnazjum.

IWK: Gratuluję!

D. W.: W liceum mi tak dobrze nie szlo, ale też tam parę razy startowałem, ale nie miałem laureata.

IWK: Jasne, no tak czy siak, znasz Olimpiadę od podszewki. To moglibyśmy teraz porozmawiać o niej. Jakie etapy pojawiają się na Olimpiadzie Informatycznej Juniorów?

D. W.: W Olimpiadzie informatycznej Juniorów są trzy etapy. Pierwszy to jest etap szkolny, który składa się z dwóch części. Jest to część testowa, w której uczniowie mają rozwiązać test składający się z pytań zamkniętych bądź otwartych. Jest na to bodajże godzina lub dwie. Rozwiązuje się to w szkołach, oprócz tego przez około miesiąc do dwóch uczestnicy mają do rozwiązania zadania programistyczne, które powinni samodzielnie w domu rozwiązać i wysłać na system Olimpiady. Następnie jest etap okręgowy, który odbywa się jako walka o finał dający to, co jest najważniejsze. Różne uprawnienia i tak dalej. Okręgowy odbywa się w kilku miejscach w Polsce, gdzie uczestnicy mają 4 godziny na rozwiązanie od 3 do chyba 5 zadań. Zakres, który jest sprawdzany na Olimpiadzie pokrywa się z podstawą programową. Jest to Olimpiada, której definicja jakby ma wykraczać poza tą podstawę programową, w sensie nie wykraczać materiałem, tylko jest to po prostu takie bardziej dopełnienie podstawy programowej. Są tam rzeczy bardzo trudniejsze po prostu niż to, co się robi na lekcjach informatyki w szkole. Wymagają one kreatywnego myślenia i umiejętności właśnie rozwiązania problemu i zaimplementowania go w wybranym języku.

IWK: To wszystko brzmi jak nie lada wyzwanie, w takim razie zastanawiam się, czy opłaca się startować w tej Olimpiadzie. Powiedz proszę trochę o korzyściach, które mogą płynąć ze zdobycia tytułów finalisty czy laureata tej Olimpiady.

D. W.: Korzyści są przede wszystkim takie, że ma się uprawnienia, które pozwalają pójść do dowolnego liceum czy też technikum niezależnie od ocen czy wyników egzaminu ósmoklasisty. To zdecydowanie dobra korzyść. Biorąc pod uwagę konkurencję, jaka jest obecnie, zwłaszcza jaka była przez ostatnie parę lat w związku z reformą edukacyjną, gdzie nie było łatwo się dostać. Poza tym, ćwiczy się takie umiejętności, które są wydaje mi się ogólnie przydatne w życiu. Nawet jeśli potem nie będzie się chciało, powiedzmy wiązać swojego swojej zawodowej kariery z informatyką, to jednak takie właśnie analityczne rozwiązanie problemów jest jak najbardziej przydatne.

IWK: Czyli po prostu w sumie tak naprawdę pozwala to uniknąć stresów związanych z rekrutacją.

D. W.: Jak najbardziej.

IWK: To jest faktycznie czynnik dość utrudniający życie dla osób w ósmej klasie. To powiedz mi teraz w takim razie, jak skutecznie się do tej Olimpiady przygotować? Jak wyglądają kursy prowadzone chociażby przez Ciebie?

D. W.: Mój kurs wygląda tak, że są tam materiały przedstawiające konkretne zagadnienie, które dosyć często pojawia się na Olimpiadzie. Następnie do tych materiałów są dołączone przykładowe zadania wraz z rozwiązaniami oraz zadania domowe już bez dołączonych rozwiązań. Należy je rozwiązać samemu. Jestem podczas takiego kursu dostępny, aby uczestnikom pomagać w ewentualnym rozwiewaniu wątpliwości, które się mogą pojawić podczas przerabiania takich przykładów, albo też do dania jakichś wskazówek do zadań domowych czy pomocy w debugowaniu kodu.

IWK: Ten kurs, o którym mówisz, ta forma, są to zajęcia grupowe?

D. W.: Indywidualna praca. Nie, to jest kurs e-learningowy, gdzie uczeń pracuje samodzielnie, ale ja jestem dostępny w zasadzie przez cały czas po prostu do pomocy poprzez pisanie na grupie.

IWK: Powiedz w takim razie, kiedy to przygotowanie powinno się rozpocząć? Czy ktoś, kto chciałby wziąć udział w Olimpiadzie i obudzi się we wrześniu ma szansę na odniesienie sukcesu?

D. W.: Szanse jak najbardziej są, tylko wtedy będzie wymagało to być może trochę więcej pracy oczywiście najlepiej zacząć jak najwcześniej. Jak z każdą Olimpiadą trzeba po prostu dużo trenować. Im więcej ćwiczysz, tym masz większe szanse na finał.

IWK: Jasne. Powiedz mi proszę, czy jest jakaś taka specyficzna wskazówka lub porada, której udzielasz kursantom, którzy dopiero pierwszy raz startują w Olimpiadzie? Być może ta wskazówka pozwala im uniknąć niektórych błędów lub po prostu łatwiej i lepiej się uczyć.

D. W.: Na pewno nie może się zniechęcać na początku, bo jak ktoś nie miał do czynienia z programowania to będzie to dla niego trudne, więc trzeba po prostu małymi kroczkami zaczynać od jak najprostszych zagadnień. Potem przechodzić właśnie do coraz trudniejszych i wtedy można odkryć jakby prawdziwy fun, zacząć czerpać z takiego rozwiązywania tych zadań, potem implementowania ich jak się wyśle. Wiadomość, że właśnie jest takie rozwiązanie i pod paru sekundach się dostanie wynik 100 punktów jest całkiem satysfakcjonujące. Na pewno trzeba się tego doczekać po prostu.

IWK: Ok, czyli rezultaty są widoczne po czasie, a nie na początku. Zbliżając się już do końca naszego dzisiejszego spotkania chciałem Cię spytać, czy są jakieś minusy startu w Olimpiadzie?

D. W.: Szczerze mówiąc ja to zawsze traktowałem jak taki sport zawodowy. Myślę, że niesie ze sobą takie minusy jak właśnie przetrenowanie czy ogólnie nie jest dobry dla zdrowia. Piłkarze na przykład mają często problemy zdrowotne. Oczywiście tutaj nie będzie czegoś takiego, ale jednak zdarza się, że ludzie być może trochę za bardzo się są pochłaniani przez taką, niekoniecznie Olimpiadę, ale jakby rozwiązywanie ogólnie zadań. Trochę mogą tracić kontakt ze światem rzeczywistym, ale to się raczej rzadko zdarza.

IWK: Natomiast da się jakoś zachować odpowiedni bilans między tym?

D. W.: Tak, jak najbardziej.

IWK: Ok, dobra. To chyba wszystko w takim razie wiem z tych podstawowych informacji na temat Olimpiady Informatycznej Juniorów. Dziękuję Ci za rozmowę i do zobaczenia następnym razem.

D. W.: Dziękuję, do zobaczenia.